بخش داخلی مهم‌ترین بخش در دوران آموزش پزشکی عمومی است. آنچه که در طی این دوره توسط کارورز در زمینه‌های دانش، نگرش و مهارت کسب می‌گردد، زیربنای مهمی از عملکرد آینده وی به عنوان پزشک عمومی خواهد بود. تقریبا تمام بیماران مراجعه کننده به پزشک عمومی بایستی در ابتدا از نظر بیماری‌های داخلی بررسی شده و اقدامات تشخیصی صورت گیرد و در مرحله نهایی و درمان ممکن است بیمار نیاز به بخش‌های تشخیصی دیگر پیدا کند.

الف - در حیطه دانش:

کارورز باید دانش کافی در مورد اپیدمیولوژی، سبب شناسی، بیماری‌زایی، آسیب‌شناسی، تظاهرات بالینی، تاریخچه بالینی، تاثیر عوامل بالقوه فیزیکی و روحی بر بیمار، بررسی و اصول مقدماتی درمان بیمار در زمینه بیماریهای شایع و مهم داخلی و اورژانس‌های داخلی را پیدا کند.

ب - در حیطه مهارت:

• کارورز بخش داخلی در پایان دوره آموزشی خود باید قادر باشد از اخذ شرح حال و معاینه فیزیکی دقیق و تهیه problem list و تشخیص افتراقی‌های مناسب و تشخیص و درمان مناسب را فراگرفته باشد و روش درمان آنها را مطرح نماید.
• کارورز بخش داخلی بایستی در پایان دوره رویکرد تشخیصی مناسب به شکایات و نشانه‌های اصلی طب داخلی را فرا گرفته باشد.
• کارورز بخش داخلی باید در پایان دوره آموزشی خود در بخش داخلی قادر به انجام اقدامات عملی تشخیصی و درمانی جهت تشخیص بیماریهای شایع طب داخلی باشد.
• کارورز بخش داخلی باید در پایان دوره آموزشی خود در بخش داخلی قادر به تفسیر تست‌های آزمایشگاهی و رادیولوژی رایج که در بخش داخلی به کار گرفته می‌شود را فرا گرفته باشد.
• کارورز در پایان دوره آموزشی داخلی خود باید قادر به نوشتن صحیح خلاصه پرونده، progress note، on service note و off service note باشد.
• کارورز در پایان دوره آموزشی داخلی خود باید قادر به درمان سرپائی، تحت نظر قرار دادن بیماران اورژانس در موارد لازم و ارجاع بیماران در شرایط خاص به متخصص داخلی باشد.

ج - در حیطه نگرش:

به منظور ارائه بهترین مراقبت‌های پزشکی، کارورز داخلی باید در پایان دوره ارتباط مناسب، موثر و عاطفی و مشارکت‌جویانه با بیمار، خانواده و همراهان وی، سایر پزشکان و دست‌اندرکاران حرف پزشکی را فرا گرفته باشد.

ارتباط کارورز با بیمار باید بر اساس درک و احساس همدردی و روش مشارکت‌جویانه در جهت جلب اعتماد بیمار باشد. بدین منظور:

الف - کارورز باید با دقت و حوصله و صرف وقت به صحبت‌های بیمار و همراهان وی گوش فرا داده و از این طریق علاوه بر ایجاد یک رابطه انسانی با او، شرح حال دقیق و اطلاعات کشف شده را تجزیه و تحلیل و ثبت نماید. متقابلا اطلاعات لازم در مورد وضعیت بیمار، برنامه درمانی، خطرات احتمالی روشهای مختلف و دستورات پیشگیری لازم را به بیمار و همراهان وی ارائه دهد.

ب - کارورز باید در نحوه برقراری ارتباط با بیمار و همراهان وی، تاثیر عواملی نظیر سن و جنس، میزان تحصیلات، زمینه مذهبی-فرهنگی و اجتماعی-اقتصادی وی را مد نظر قرار داده و موقعیت بیمار را با توجه به عوامل فوق درک نماید.

ج - کارورز باید فراگیرد که در زمان مناسب با سایر دست‌اندرکاران حرف پزشکی مشاوره نموده و سهم و نقش آنها را در روند درمان بیمار دریابد و به کار گیرد. همچنین در کارهای گروهی مشارکت فعال و سازنده داشته باشد.